Wednesday, 17 September 2014

Ο ιστός της μαμάς μου

Όσο και αν μεγαλώνουμε, όσο δυνατοί και ανεξάρτητοι και αν γινόμαστε, μέσα μας δεν παύουμε ποτέ να είμαστε το παιδί που έχουμε υπάρξει. Έτσι και η μαμά μέσα της κρύβει το κοριτσάκι που έχει υπάρξει και μπορεί, ανάλογα με την αγάπη που έχει λάβει ως παιδί, μέσα από το ρόλο της συζύγου και της μητέρας να ψάχνει «τροφή» για να γεμίσει κενά της παιδικής της ηλικίας.
Είναι η γυναίκα που θα παραπονιέται  στον άντρα της ότι δουλεύει πολύ και την αφήνει μόνη της, ότι αισθάνεται αβοήθητη, ότι αγαπάει τη δουλειά του ή τις ασχολίες του πιο πολύ από εκείνην. Κάπως έτσι αυτή η γυναίκα θα γίνει η μαμά που άθελα της θα παγιδεύσει το γιο της (συνήθως) σε έναν ιστό που θα έχει υφάνει με τον πόνο και τη ματαίωση που αισθάνεται. Το αγόρι στα πλαίσια του οιδιπόδειου συμπλέγματος θα θελήσει να γίνει ο «καλός άντρας» για τη μαμά, θα ονειρεύεται ότι θα την παντρευτεί και δεν θα την αφήνει ποτέ μόνη της, ότι θα την βοηθάει και θα της προσφέρει όλα όσα της στερεί ο μπαμπάς. Παράλληλα θα μάθει από τη μαμά του ότι πρέπει να είναι το «καλό παιδί», να λέει πάντα ναι, να μην μιλάει άσχημα σε συγγενείς και δασκάλους και να σέβεται τους μεγαλύτερους όποια και αν είναι η συμπεριφορά τους, γιατί αυτή η μαμά θα χρειάζεται πάντα την αποδοχή των άλλων.
Είναι το παιδί που όταν μεγαλώσει θα γίνει ένας «σωστός άνδρας» με αρχές, θα φέρεται ευγενικά σε όλους και θα είναι πρόθυμος να βοηθήσει όλους τους φίλους και συγγενείς για τους οποίους η μαμά θα του υπενθυμίζει συχνά πως πρέπει να τους τηλεφωνεί και να δείχνει το ενδιαφέρον του. Θα έχει την απαραίτητη συχνή επαφή με τη μαμά του, η οποία δεν θα παρεμβαίνει άμεσα στη ζωή του αλλά θα του λέει συχνά πόσο μόνη αισθάνεται, πως ο μπαμπάς λείπει, και θα αναρωτιέται πότε θα μπορέσει να δει τον γιο της. Είναι επίσης το παιδί που όταν μεγαλώσει θα γίνει ο άνδρας που θα ακολουθήσει τα χνάρια του πατέρα του στα πλαίσια της ταύτισης που κινητοποιεί το οιδιπόδειο σύμπλεγμα, θα δουλεύει πολύ σαν εκείνον και θα θελήσει να γίνει τόσο πετυχημένος ώστε να έχει μία τόσο καλή σύζυγο όπως τη μαμά του. Μπορεί να γίνει ευτυχισμένος;
Συνήθως αυτοί οι άνδρες έχουν έντονα φαινόμενα άγχους, προβλήματα διαχείρισης θυμού ή ακόμα και λανθάνουσα κατάθλιψη. Είναι ο ιστός της ενοχής που δεν τους αφήνει να προχωρήσουν, ενοχή για μία μαμά που αφήνουν μόνη της, ενοχή για κάθε «όχι» που θα θελήσουν να πουν και το «καλό παιδί» μέσα τους  δεν τους αφήνει, ενοχή για αυτόν τον μπαμπά που κατά βάθος τόσο πολύ αγάπησαν και κατάλαβαν όμως πως θα τολμούσαν να μην υποστηρίξουν την μαμά τους;

Συνήθως αυτοί οι άνδρες στην ηλικία των 40 με 50 θα ξεσπάσουν, αυτό που κάποιοι αποκαλούν «κλιμακτήριο των ανδρών», θα θελήσουν μια «άλλη ζωή», ελεύθερη, χωρίς κοινωνικά δεσμά και πρότυπα σωστής συμπεριφοράς, ή θα νοσήσουν από κάποια σοβαρή σωματική ασθένεια. Γιατί  τους ιστούς που σου υφαίνουν ή τους ξηλώνεις ή αργοπεθαίνεις μέσα σε αυτούς.  

Μαρία Αθητάκη
Ψυχολόγος-Παιδοψυχολόγος

Ηρώων Πολυτεχνείου 72, Χανιά

No comments:

Post a Comment

Note: only a member of this blog may post a comment.