Tuesday, 18 November 2014

"Φοβού τους Δαναούς και δώρα φέροντας"


Όλοι μας έχουμε την τάση να πέφτουμε θύματα απάτης, να εμπιστευόμαστε γρήγορα ανθρώπους. Είναι αυτή η βαθιά ανάγκη μας να αγαπηθούμε που μας κάνει να ανοίγουμε διάπλατα τις πόρτες της ζωής μας σε «Δαναούς». Είναι αυτοί οι άνθρωποι που μας κερδίζουν με την γενναιοδωρία τους, είτε υλική όπως τα δώρα είτε συναισθηματική όπως η προθυμία τους να μας βοηθήσουν, να αναλάβουν δικές μας ευθύνες, να φτιάξουν ότι εμείς δεν ξέρουμε ή δεν προλαβαίνουμε. Είναι οι άνθρωποι που μας μαγεύουν με την δοτικότητα και την διαθεσιμότητα τους. Λάμπουν από ευτυχία όταν μας χαρίζουν ένα ακριβό δώρο ή όταν μας προσφέρουν την βοήθεια τους. Στην πραγματικότητα προσπαθούν να εξαγοράσουν την αποδοχή μας γιατί κατά βάθος φοβούνται ότι δεν μπορούν να την κερδίσουν με την προσωπικότητα τους. 

 Και εμείς ως άλλοι αθώοι «Τρώες», παρασυρμένοι από το μεγαλείο του δώρου, δεν ξέρουμε ότι εκείνη τη στιγμή ανοίγουμε τις θύρες της ψυχής μας στον κατακτητή μας. Θα γίνουν οι δυνάστες μας, αυτοί που θα προσπαθούν να μας πείσουν ότι χωρίς αυτούς δεν θα τα καταφέρουμε και τόσο καλά, πως η βοήθεια τους μας είναι απαραίτητη, λίγο παρακάτω μέσα από τις αδιάκοπες νουθεσίες τους θα μας τονίσουν τις ανεπάρκειες μας και μέσα από τις δικές μας βαθιές ελλείψεις εκείνοι θα ξεπροβάλλουν ως μεγάλοι νικητές. Με τα δώρα τους κερδίζουν μία ισχυρή παρουσία στη ζωή μας, ικανή να την ελέγχει και να παρεμβαίνει σ’ αυτήν. Σε περίπτωση που προσπαθήσουμε κάποια στιγμή να θέσουμε όρια θα έρθουμε αντιμέτωποι με την κατηγορία της αχαριστίας. Και αν κάποτε θελήσουμε να ελευθερωθούμε θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι για ένα σκληρό πόλεμο. Αυτοί είναι οι Δούρειοι Ίπποι της ζωής μας, οι ήττες της ψυχής μας.


Μαρία Αθητάκη
Ψυχολόγος - Παιδοψυχολόγος
Ηρώων Πολυτεχνείου 72, Χανιά

No comments:

Post a Comment

Note: only a member of this blog may post a comment.